Miyerkules, Setyembre 21, 2016

Bakit nga ba hindi ako botante?


Bakit nga ba hindi ako botante?
Credit: Image from iha.com

Bakit nga ba?

Hindi ko din alam.  Ay hindi pala. Alam ko pala at dahil madami din akong dahilan.

Hindi dahil sa iresponsable akong mamamayan.  Hindi din dahil wala akong pakialam sa bayan.  Hindi din sa kadahilanang binabalewala ko ang demokrasya.  At lalong hindi dahil hindi ko mahal ang bayang tinubuan. Mahal ko ang Pilipinas.

Ang totoo nyan, ang dami ko kasing dahilan.

Hindi ako bumoboto dahil ayaw ko sa pulitiko.  Hindi ako bumuboto dahil sa mahigit sa tatlumpung taon ng aking buhay, wala akong nakita o nadamang pagbabago sa bansa.  Lalong lumalaki ang agwat mayaman at mahirap sa bansa.  Hindi ako bumoboto dahil may tax. Mga tax na kadalasan hindi ko napapakinabangan. O kung may roon man, pakiramdam ko hindi lang dapat iyon ang nakukuha ko.  Produkto ako ng publikong paaralan simula kindergarten hanggang kolehiyo. Ang totoo nyan, maswerte na ako  nun. Dahil kahit papano nakapagtapos ako.  Naging iskolar kuno din ako ng isang pulitiko--isang kongresista para sa dagdag na pantawid para makapagtapos sa kolehiyo.  Pero naging saksi din ako ng hirap ng mga taong umaasa sa katiting na umento buhat sa tulong ng gobyerno.  Para kaming namamalimos sa tulong nila sa kahit konting barya.  Katulad na sabi ko hindi lahat pinapalad.  Mapalad na ako sa lagay na yan, ewan ko lang sa iba. 

Alam ko ang iniisip mo.  Sasabihin mo na, nakinabang naman pala ako pero bakit hindi ko ito binabalik sa kanila? Kaya nga eh, kasi bakit ganito lang?  Nasaan na ang iba? Bakit hindi kumpleto? Bakit pakiramdam ko lagi nyo kaming ginagawang bobo?  Pinapatikim ng kaunti kaming mahihirap, ngunit sandamukal ang kanilang kulimbat sa bayan.

Ang sabi ng iba, rights of suffrage. Oo karapatan yun, pero madalas dinadaya lang yun ng mga nakaupong pulitiko. Hindi ako bumuboto kasi nga kaya nila itong ima-inobra sa paraang gusto nila.  

Pero, noon iyon.

Sa ngayon, mukhang pwede na akong bumoto.  Mukhang lumipas na din ang panahon ng mga dahilan ko para hindi ako bumoto noon.  Salamat sa mga taong bumoto noon. dahilan upang manalo ang taong magiging dahilan ng pagboto ko sa susunod na eleksyon.  Balik na din ang tiwala sa gobyerno na hindi na madadaya ang mga boto at lalabas ang tunay na pinili ng taong bayan. Ang sabi ko noon, hindi naman yan ang tunay na boses ng mamamayan.  Isipin mo na lang, sa limang kandidato isa lang ang mananalo. Ganito ang siste, si kandidato A ay nakakuha ng 5 boto, si B naman ay 6, si C ay 4, si D ay 3 at si E ay wala.  Sino ngayon ang nanalo? Sasabihin mo syempre si B. Tama?  Pero ito nga ba ang boses ng majority.  Hindi syempre.  Dahil kung tutuusin, ang bumoto kina A, C, D at E ay majority na kung susumahin ay 12. At ang labing dalawang yan ay di hamak na mas marami sa anim. Labing dalawa ang talunan, anim ang nagwagi. Kita mo na. Hindi totoong boses ng masa ang nananalo sa eleksyon, kung ang boses ng nakararaming grupo ang nanalo. Pero kung dalawang tao lang pagpipilaan para sa isang pwesto, ito ang tama sa palagay ko.

Ngayon, bago na ang pinuno ng bansa. Nagkakaroon na mga hakbang tungo sa pagbabago.  Yung totoong pagbabago na madadama hindi lamang ng mga nasa tuktok ng triangulo.  Salamat sa mga bumoto noon, at hindi na nagawan ng paraan ng dating administrasyon na imaniobra ang resulta ng halalan.  Sinubukan ngunit nabigo sila. Hindi inakala ng nasa tuktok noon na ang simpleng Mayor ng Davao ang magbabalik ng nararapat para sa taong bayan.

Unti-unti ng naghihilom ang mga sugat na iniwan ng nakaraang mga administrasyon. At ang digmaan ng pagbabago laban sa lumang kalakaran ay inaasahang iigting pa. Maraming magbubuwis buhay, hindi ito mapipigilan para sa kinabukasan ng mga kabataan. Hindi ko alam kung saan tayo dadalhin ng tinatahak natin ngayon. Pero hindi na siguro ito katulad noon na nanatiling lugmok sa kahirapan ang Perlas ng Silangan dahil sa kasakiman ng mga mayayamang iilan. 

Akala ko nga noon isang malaking sindikato ang gobyerno.  Tama pala ako.

#Pilipinas
#Digong
#DU30


Lunes, Marso 28, 2016

Life is a Piece of Cake

Update.  Hindi ko alam kung hanggang kailan mawawala ang site na ito.  Matagal na din ang panahon na hindi ko na binayaran ang domain na ito.  Kung sakali man na mawala na ito, inyo pa din nman matutungahayan ang aking mga kwento sa www.supergulaman.blogspot.com.  So parang ganun din.  Sa totoo lang, hindi ko na gaanong napagtutuunan ng pansin ang blogging.  

Tinatamad? Siguro.  Walang bagong kwento? Siguro. Ngunit kung kwento lang naman, sa palagay ko, ang araw-araw na nangyayari sa akin ay sapat na para maging kwento ko sa inyo pero mas pinili ko na yata ang maging pribado at maging abala sa paggawa ng ilang bagay na sa aking palagay ay hindi naman interesante para sa mambabasa.  Yun ang sa palagay ko.


☺~~~~~~~~~☺~~~~~~~~~☺

Life. Apat na letra sa ingles.  Limang letra sa tagalog.  Napaka-simple, mabilis lang at ika nga nila pansamantala lang. Pero totoo naman hindi ba?  Sa katunayan, ikaw na bumabasa nito ay hindi na din magtatagal sabihin natin pagkalipas ng dalawang daan taon.  Lahat tayo pagkatapos ng taon na iyon ay hindi na muling maaalala at tuluyan makakalimutan.  Maliban na lang siguro kung ikaw ay magiging bayani o kaya'y nakagawa ng kapakipakinabang na bagay para sa tao.

Life is temporary. Parang Simeco lang daw yan. Mabilis lang. Pero bakit mo kailangang dumaan sa mga pagsubok  Bakit kailangang paghirapan mo ang mga bagay-bagay?  Bakit kailangan ng karanasan?  Bakit kailangang maging mahalaga, at pagkatapos non ay mamatay ka din naman?  Bakit kailangan gumawa ng masama o kabutihan kung sa dulo ay mamatay ka din?  Bakit nga ba?  

Mahirap, masarap daw ang buhay? Kung titignan mo ang buong sirkulo, ganito lang naman yun. Ipapanganak ka.  Maglalaro. Kakain. Magpapalaki.  Mag-aaral.  Magtratrabaho. Mag-aasawa.  Tatanda. Mamamatay.  Ganun din sa mundo ng mga ipis. Ipapanganak. Maglalaro. Kakain. Magpapalaki.Mag-aaral. Magtratrabaho. Mag-aasawa.  Tatanda. Mamamatay. Malas na lang din kung matyempuhan ng Baygon o tsinelas ni lola. Deds ka nun instantly.

Bakit kailangan mag-struggle? Bakit kailangang o hindi kailangang gawin ang mga bagay-bagay?  Bakit lahat na lang kailangang may dahilan? Teka, bakit ko nga din naman ito tinatanong, mamatay din naman tayo?

Life is valuable. Agree? Oo naman, ngunit nakadepende pa din ito sa kung paano ito nakikita ng may hawak nito. Gets?  Halimbawa. May isang sikat na doktor ang naka-imbento ng gamot laban sa cancer.  Marami syang natulungang may mga sakit.  Ngunit ang pinakaaasam nya lamang sa buhay nya ay makapiling nya ang kanyang pamilya na hindi na din nangyari hanggang sya ay mamatay.  Sa palagay nyo, naging makabuluhan ba ang buhay nya?  Sa pananaw ng iba, oo siguro.  Pero para sa kanya hindi.

Ano nga ba ang magpapasaya sa iyo? Ano nga ba ang halaga ng buhay?

Bakit mo kailangan kainin ang masarap na piraso ng cake, kung alam mong mauubos din ito at hindi na muling matitikman?


#life
#lifeisapieceofcake
#buhay
#ryuk

Martes, Pebrero 9, 2016

Itchiness to Laziness


So what now? Ano na nga ba?Ang daming nang dumating na mga pagbabago sa buhay ko ngayon.  Bukod sa makating pakiramdam.  Yes! Welcome to my itchy world!, balik na nmn ako sa mainit at maalikabok na daidig ng mga arabo.  Hays, ang hirap nga eh, ngayon ko lang naranasan ang napakating pakiramdam.  Ah, alam ko na, hindi yang pangangating nasa isip mo-- malisyoso! Ang ibig kong sabihin, nagdurusa ako nga sa hindi ko mawaring pangangati ng buong katawan na maaaring dulot ng mainit at maalikabok na paligid.  Dahil dito, animo'y isang tigang na lupa ang aking balat...nagbibitak, nagbabalat. Na tipong kapag tumungo ka sa SPA ay tatanggihan ka nila dahil malulugi sila sa kaka-is-is sa iyong balat.  Mamumulubi ka din sa pagbili ng petroleum jelly at lotion.  Hindi ka na din maaaring gumamit ng mababangong sabon at shampoo sa halip gagamit ka ng sobrang mahal na sabon at shampoo na walang amoy.  Nagdurusa ako ngayon, hindi ko na alam ang gagawin ko at sana nga gumaling na din ako. Nagpatingin na din ako sa doktor, ngunit tila isa lamang itong laro sa kanila.  Hindi nila ako sinoryoso, binigyan lamang ako ng ilang gamot. Sa katunayan Anti-histamin at ointment lang ibinigay nila.  Hindi man lang ako kinuhaan ng dugo or kahit na anong laboratory test...at ang malupit hindi din nila sinabi kung ano ang nangyayari sa akin.  Base na din sa nababasa ko sa internet.  Parang meron akong chronic hives.  Pero hindi tayo sure.   Base sa sintomas na naararamdaman ko, ay parang yun nga..  Para akong binabalatan ng buhay matapos ang isang atake ng hives.  Pero sa kabila nito, sa mukha ko ay medyo naging maganda ang epekto.  Nagbalat ang buo kong mukha, naalis ang mga pekas, parang korean na walang pores. Yun nga lang sensitibo pa din sa init at lamig. Oha!

Past...este...Fast forward... Ilang buwan din ang nakakalipas nung sinulat ko ang unang talata sa itaas. Malamig na ngayon.  At tila ba lumamig na din ang dating mainit at makating pakiramdam.  Naghilom na din ang mga gasgas na dulot ng madalasang pagkamot sa balat.  Nakakaranas pa din naman ng pangangati pero hindi na katulad ng dati. At katulad ng dati, gwapo pa din (ang kumontra sumpain na mangangati din, lols!). Pero kaunting lotion lang. Onting anti-histamin, onting-cream, ayos na ayos na ang pakiramdam.

Sa ngayon problema ko naman ang pagbigat ng aking katawan. Marahil na din sa katamaran.  From itchiness, now to laziness.  Paano kaya ako magpapayat ng hindi nag-da-diet or exercise? Any ideas? Brilliant ideas?

Sabado, Agosto 22, 2015

Job Hunting Tips and More in UAE: Trabaho sa Disyerto


At umabot ka din sa destinasyong iyong pinaka-aasam. Nakapahinga ka na din ng isang gabi, pero hindi pa ito ang panahon para maglibang, mamasyal o magliwaliw. Hindi muna ito ang pakay mo sa lugar na ito, kailangan mo muna na maghanap ng trabaho. So paano nga mag-hanap ng trabaho sa UAE? Sagot ko kayo dyan.  Just read, think, read and go out.


Mga Kailangan

1. Laptop at mabilis na Internet Connection
  • Mahalaga ito at dahil halos lahat ng kumpanya sa UAE ay thorugh Email na ang pag-a-apply. At dahil bago ka lamang sa UAE at maaring wala ka pang dalang laptop, humiram muna sa kamag-anak, kaibigan,  o sino man na malapit sa iyo.  Mahirap mag-apply sa UAE kung wala ka nito.
2. Maayos na CV (Curriculum Vitae) o Resume.
  • kritikal ang bagay na ito, dito kasi nakasalalay ang pag-book sa iyo ng employer para sa interview.  Kung maaari lamang, gawin itong makatotohanan at tiyakin na akma ang mga nakasulat sa iyong kakayahan. Iwasan ang pamemeke ng mga impormasyon ukol sa iyo kung maaari lamang at kung hindi naman siguraduhin na kaya mo itong panindigan sa huli.
  • sa paggawa ng CV or Resume, tiyakin na ang focus nito ay ukol sa inaasam na trabaho. Kung sales ang gusto, siguraduhin na nakapaloob dito ay tungkol sa sales. Iwasan ang paghahalo ng iba't ibang expertise or focus.  Kung sales ang gusto mo huwag mo ng isulat ang experience mo ang ukol sa admin work etc. Bakit?  Dahil sa digital na tayo ngayon, ang mga employer ay kadalasan gumagamit ng technology sa pagsala at pagpili ng ie-entertain para sa interview.  Halimbawa sa Email lang nila na puno ng CVs at Resumes, gumagamit sila ng filter option sa pagpili ng mga CVs, and they will only spend at least 1 minute para sa isang CV.  For instance, gusto nila ng empleyado na may alam sa sales, they will just type some keywords na gusto nila and then they search for some CV.  And if they found na related naman ang experiences na nakasulat, they might book you for an interview at kung hindi ka naman mapili, try again ulet sa ibang company.  So kung sales ang target mo, make sure na yung mga info na nakapaloob na keywords dun ay related sa sales.  Halimbawa, inventory, marketing, supply, sales, cashier.. yung tipong mga ganyan.  Kasi kung hahaluan mo ng keywords na tulad ng typing, filing, paper works, etc, masisira ang focus ng CV mo.  Para mapadali ang pag-aaply, gumawa ng CV na iba't ibang ang focus, basta siguraduhin lamang na totoo at alam mo ang mga impormasyon na ilalagay mo. 

3. Cellphone
  • Alam mo na siguro kung bakit kailangan nito, aba kung hindi, assignment ko yan para sa iyo.
4. Dress-to-kill na damit para sa Interview
  • Mas bonggang damit, bonggang interview at malamang bonggang sahod din.  So magbihis ng ayon sa sahod na inaasam.
5. Lakas ng Loob at kapal ng mukha.

  • Dahil nandito ka na lang din naman, aba lubos-lubusin mo na.  Huwag ka ng mahiya pa. Walang hiyain ika nga.  Astang magaling, ayos lang yan, basta siguraduhin lang na kaya mo itong pangatawanan at panindigan.

Application
Handa ka na nga sa mga kailangan, pero alam mo ba kuing saan mag-a-apply?  Sa totoo lang maraming paraan.  
        • Shot-gun method - Pwede yung tinatawag kong "shot-gun method", yung tipong maglilibot ka sa buong UAE, at ipapamudmod ang CV mo sa bawat kumpanya o stalls na madaanan mo. Ginawa ko ito dati, pumapasyal ako sa mall, at duon ako nagbibigay ng mga CV.  Dito kailangan mo ng at least 100 CV na maibibigay sa iba't ibang stalls. Ang turn-out 2-3 calls per 100CV.  Shot-gun method, mas maraming CV na maibigay, mas maraming tawag. At dahil nasa labas ka na din ng bahay, subukan mong tumingin din sa mga post sa mga gilid ng supermarket, stalls, etc.  Malay mo hiring sila. Ang drawback lang nito, kakailanganin mo ng maraming hardcopy ng CV mo at pamasahe syempre.  Siguraduhin na laging may laman ang NOL card at may load ang cellphone.
        • Referral - parang networking lang, pero sa totoo lang ito ang pinakamabisang paraan ng pag-apply sa UAE.  Kung may kakilala ka na naghahanap ng empleyado at tugma sa kakayahan mo, aba swerte mo na yan grab mo na.
        • Walk-in -  Hindi madali ang mga walk-in interviews unless swerte ka at angat ka talaga sa iba. Dahil kadalasan pinuputakte ito ng mga nag-a-apply.  Pahabaan ng pila, patagalan sa linya, payabangan at literal na tyagaan. 
        • Online application - usually email at websites ang pinaka-common na paraan sa pag-a-apply sa UAE. Kadalasan, dubizzle.com, monstergulf at gulfnews, ang madalas na binibisita ng mga nag-a-apply.  Para sa akin, kung magtya-tyaga ka lang sa pag-a-apply sa ganitong paraan, makakakuha ka din agad ng mga interviews.  At kung may mga interviews ka, mas mataas ang chance na magkakatrabaho ka na. In these 3 websites, mas prefer ko ang gulfnews, crowded na din kasi ang dubbizle, at least sa gulfnews medyo onti lng ang kompetensya. Maaari nyo din subukan ang pag-apply sa sa government companies lalung-lalo na sa mga OIL and GAS tulad ng NPCC, BOROUGE, GASCO, ZADCO, ADGAS, NDC, TAKREER, ADMA, FERTIL  at NMDC.  Maaari nyo din bisitahin ang mga freezones sa UAE.  Be creative, search nyo yan sa google then pumunta lang sa mga websites nila.  Hanapin ang career or contact options. Subukang kunin ang kanilang email's at doon mag-apply
        • Application by luck - ito yung nakahanap ka ng trabaho na wala ka nmn ginagawang effort.  Yung tipong sinabi lang sa iyo na hired ka na kasi ang pogi mo. Swerte.
        The Interview

        Sa interview kailangan na bongga talaga.  Astig sa porma at dapat astig sa pagsagot sa mga katanungan sa interview.  Kung lalaki ka at magagawa mong magbihis with coat and tie, aba gawin mo.  Dito minsan sindakan lang din yan.  Umaayos ka ng porma para pagkatiwalaan ka nila.  Ayusin ang pagsagot at makinig ng mabuti. Huwag maging overconfident, dapat swabe lang.  Hanggat maaari huwag na huwag male-late sa interview.  Be on time.  Madali lang naman maghanap ng mga lugar dito sa UAE.  May google map naman.  Kadalasan nasa google map na din ang bus na sasakyan mo at timings nito or pwede ka din naman na tumawag sa RTA using their freeline 8009090.  Katulad ng sinabi ko kanina, tiyakin na may load ka at load din ang iyong NOL card.  Magbaon din ng onting pera for emergency reasons.

        During the interview, wag kang kabahan, be confident.  Usually english ang conversation pero wag mabahala kung hindi ka mahusay dito.  Ayus lang ang barok english basta nauunawaan ka ng kausap.  Pero kung may baon ka naman palang maayos na English, aba pagyabang mo na yan. Magdetalye lang ng ilang bagay ukol sa iyo, hayaan mo silang mag-tanong sa iyo at sagutin lamang ito ng tama at hindi gaanong kahabaan, be precise. Make it clear kung ano ang gusto mong maging trabaho sa kanila, walang ligoy.  At kung sakali naman na tatanungin ka nila about sa expected salary, sagutin ito with ranges, don't give exact amount.  Reason, para makapag-adjust ka at sila sa maaaring maging sahod mo.  Ang usual na interview ay nagtatapos sa "Do you have any questions?".  Sumagot ng yes, at itanong kung tanggap ka na, kelan ka magsisimula at ano pang formalities ang kailangan.  At kung sabihin nila na ire-review pa nila ang application mo and they will call you back,  humingi ka ng number na pwede mong i-follow up. And kung ano man ang result proceed sa susunod na interview sa iba pang kumpanya.  Mas maraming interviews, mas maraming options, mas maganda.  Sya nga pla sikapin din na masanay ang iyong tenga sa pakikinig sa accent at actions nila, in this way mas madali kayong magkakaintindihan.  Hindi lahat ng pa-iling ng mga Indians ay "no" ang ibig sabihin, madalas "yes" pala ang ibig sabihin nun.

        Day 2. Goodluck!

        (Disclaimer: Ang mga nabanggit sa itaas ay "for information dissemination only". The views and opinions expressed are my personal experiences, views and opinions. The information contained in this entry is for general information purposes only. The information provided does not make representations or warranties of any kind, express or implied, about the completeness, accuracy, reliability, suitability with respect to the information contained on the entry for any purpose. Any reliance you place on such information is therefore strictly at your own risk.)


        #OFW
        #BagongBayani
        #NAIA
        #firsttime
        #UAE
        #JobHunting
        #workabroad

        Linggo, Marso 1, 2015

        Selda Uno Dise Otso

        Ito na nga, pumasok na ako sa teritoryo ng Iran. Current destination, Kish Island, Iran. Pero sa totoo lng parang hindi naman ito kasing sama ng mga naririnig kong horror stories, yung tipong parang sa pelikulang Hostel. At kasing lungkot ng death penalty. Ang sabi nila, ang Kish daw ay kwento ng mga stranded na pilipino, kwento ng kalungkutan, kwento ng drugs, kwento ng prostitusyon, kwento ng rape, kwento ng suicide at kwento na bakit-ka-pupunta-sa-isla-ni-kamatayan. Pero sa tingin ko, kwento lang din yun kasi kahit naman saang lugar ay may mga kwentong tulad nyan. Mga malulungkot at nakakatakot na kwento pero mas marami pa ding magandang kwento dito, hindi lng puro ganun...promis!

        Paglapag ng eroplano sa Isla, kapansin pansin, ang medyo malungkot at hindi komportableng pakiramdam. Lahat bago, isang pakikipagsapalarang parang welcome-to-the-land-of-the-dead.  Pagpasok sa terminal ng Kish, nagsimula ng magbihis ang mga kababaihan upang balutin ang kanilang mga ulo.  Isang kulturang kailangang sundin ng lahat ng pumapasok sa Islamic Republic of Iran. Ang sabi nila sa kwento, bawal daw kumausap ng babae sa Iran otherwise deported ka.  Ang nakakatuwa nun pagpila ko pa lang sa immigration, kinakausap na ako ng kabayan Filipina at nagtatanong kung saang Hotel daw ako mag che-check-in. Simple lang naman ang sagot ko, "Hindi ko pa alam eh, suggestion ng mga kasama ko sa bahay eh, Farabi or Venus, pero kung may ibang option eh dun ako sa other option".  Yumuko ako ng onti baka mapansin ako ng sekyu na miyembro ng tropa ni sanchai na nakikipag-usap sa babae, at bigyan ako ng redcard.  Pero wala, tuloy pa din sa kwento si Ate na may alam daw sya na magandang hotel dahil nakapag exit na sya noon. Suhestiyon nya, Fanoos Hotel.  Sagot ko, "ah, ok yan eh, cge sama ako".  Nauna si ate sa immigration sa pila, sumunod ako.  Hinintay nya ako sa labas, habang kinukuha ko ang bagahe ko. Paglabas pa lang kami ng terminal may mga driver na ng bus ang nagtatanong kung saan kaming hotel pupunta, si Ate ang sumagot. Pagsampa sa bus, nandun na din ang ilang mga kabayan. Naupo si ate sa bandang unahan ko, kinausap nya ang katabi nya. Ang sabi nung kausap nya, sa Ghoghnoos Hotel daw ay maganda. Tinanong ko din ang katabi ko, ang sagot nya  sa Goldies Hotel naman daw sila. Bumida ang kausap ni ate, sa Ghoghnous hotel daw, libre ang wifi na mabagal, pwedeng magluto, may basketball court na malapit, pwedeng lumabas anytime, walang surot, may tv cable na isa lang ang channel, at namalayan na lang namin na sumang-ayon na sa ghoughnoos hotel pumunta.  Saglit lng din, napuno na ang bus at umalis na kami sa paliparan. Nakakamangha din ang Isla dahil maganda din nman ito, parang Yas Island sa Abu Dhabi na onti lng ang tao. Huminto kami muna sa Farabi Hotel, pero walang bumaba, fully booked na daw kasi. May mamang sumakay ng bus, hinihingi ang mga passport namin, natakot ako. Pero normal lang daw naman yun, taga immigration pla yun. Katabi ng Farabi Hotel ang Immigration at Kish Airline ticketing office. Binigay naming lahat ang aming mga passport, at sinabi nya na makukuha nmin iyon sa Hotel na pupuntahan namin. Hindi ko alam kung pano ginawa, pero ang passport ko ay nandun na nga sa hotel na pupuntahan ko. Umalis na ang bus, huminto sa tapat ng Venus Hotel, ilan lang din ang bumaba. May sumakay na lalaking Iranian, namimilit na doon na magcheck-in, nang-uuto. Walang pumansin sa kanya sa mga naiwan sa bus, kabilang ako don.  Tinawag n lang namin ang driver na sa Ghoghnous Hotel na kami dalhin. Entrance ng Ghoughnous, parang pang Hostel ang dating, may ginagawa din kasing building sa tabi nito. Pumasok kami sa lobby. Ayus naman, nakangiti naman ang mga Iranian, tila natutuwa na marami silang iialay kay satanas ngayon. Biro lang, maayos nman ang ambiance pagpasok mo sa lobby, binigyan kami ng tig-iisang card upang i-fill-up. Binalik nmin at in-assign kami sa bawat kwarto. Hiwalay ang kwarto ng mga babae sa kwarto ng mga lalaki. Assigned room, Room 118. Magaan ang pagpasok sa kwarto, 9 kaming nag-occupy ng kwarto, lahat kasabay sa eroplano. Lahat bago. May budget pa ang mga yan...at bago pa....meaning wala pa silang dahilan para gumawa ng hindi maganda...Kumbaga sa computer...safe mode. Mukhang magiging ok nman ang lahat. Katulad ng bilin ng karamihan, sabay sabay kaming lumalabas, walang iwanan. Mga takot gawing alay pagkatapos ng alas dose ng gabi. Sa ngayon, kwentuhan muna kami, pataasan ng ihi, payabangan mode, sya nga pala yung isa naming kasama makakaalis n din kinabukasan. Ok ok, sino sino nga ba ang mga ito. I'll name it base sa mga maalala ko. Si ate na naghintay sa akin sa labasan ng airport ay si Karen. May kaibigan sya na naging kasa-kasama na din namin, Si Mae. Sa pagkaka-alam ko maraming may crush sa kanya sa batch namin.  Nakilala ko din yung mga kapangalan ko.  Take note, sa isang room, 3 kaming Boyet ang pangalan. Kaya naging B1, B2 at B3 ang tawagan. Ako ang naging si B2. Galing! Yung unang umalis ay si Joebert, Next naman ay si B1. Nakasama din namin si Jaime Angelo at ang mga kwento nya. Pero ang maganda dito, nandyan si Alladin, wala si Princess Jasmine. Nandyan din si Manay, ang cook namin. Ashley daw ang name nya, yun pala Arnold sya, mas macho pa ang pangalan sa amin. Ahehehe! Si Mike, Michael, at Mark ay kasama din sa tropa. At syempre si Gier, a.k.a Intoy, ang official pornographer, este official photographer ng 118. May nakalimutan pa ba ako? Parang wala na siguro. Pero sama ko na din sila Ajel, Vien, Mayora at Jennifer Anne Mora na nakilala ko makalipas ang ilang araw. 

        2nd day inaantok pa din ako pagkagising. Pero katulad ng napag-usapan, fishing daw ngayon. Medyo puyat din kasi ako kagabi. Bakit? Ito ang ayaw ko sa pagtulog. Contest sa paghilik. Dolby sorround pa..2.0... sa tantsa ko 3am n akong nakatulog nun. Though malakas din naman akong humilik, kaso yun nga lang nauuna silang makatulog, kaya sa susunod kailangan maunahan ko sila. Wahehehe. 

        Pagkatapos mangisda, wala naman kaming nahuli, kaya ang siste, diretso sa palengke para bumili ng isdang kakainin. Ang galing talaga namin.  Whooohohoho! Dumaan na din kami sa mall para sa mga ilang bagay na kakailanganin na mostly ay para sa pagluluto. Well, nakakatuwa lng din ang pera dito....bumili ako ng tsinelas worth 36000, lunchbox worth 18000, gunting worth 4000....asteeeg! 

        Pabilisin ko ng onti ang kwento.  Marami ng umalis sa batch.  Sa totoo lang habang pinagpapatuloy ko ang pagsusulat nito, nasa ibang kwarto na kami ngayon. Room 134. Dalawa na lng kami ni Mike na natitira kaya ayun lipat kami sa ibang kwarto. So far, nakaka-20 araw na kami. Nanalangin na sana ay dumating na ang Visang pinakakaasam.  

        On 21st day, mukhang maiiwan na talaga ako. Lumabas na din ang visa ni Mike. Well, ayuz lang din naman na sana lumabas na din kinabukasan ang aking visa. Pero hindi ko pa din alam ang mga pagkakataon, malay mo.  Sa totoo lang hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ngayon.    Sa isang banda, nakakatuwa din naman.  Isa itong karanasang hindi mo malilimutan. Karanasang hindi mo alam ang hinaharap, karanasang hindi mo kontrolado. Karanasang susubukan ang iyong pasensya at husay ng paghihintay. Exciting? Oo. Nakakatakot? Oo. Sa laki na ng bayarin sa hotel nakakatakot talaga. Pero kung yung takot na mapapahamak ka sa lugar na ito dahil sa krimen ay hindi naman talaga totoo. Maganda naman sa Kish, maganda din naman ang sistema. Mas magulo at mas nakakatakot pa nga ang sistema ng Maynila kung tutuusin.  Wag kang matakot sa sinasabi ng iba na kapag napunta ka sa Kish ay katapusan mo na.  Na tipong kailangan praning ka sa pag-iingat ng gamit mo.  Oo siguro, pero hindi sa lahat ng pagkakataon.  

        Tatapusin ko na muna ang entry na ito.  Hindi sa dahil tinatamad ako, hindi din sa dahil wala na akong kwento.  Kundi gusto ko muna na mag-muni-muni sa visa ko na sana ay dumating na.  Gusto din mag-muni-muni sa misis kong sobrang na miss ko na. Miss ko na talaga ang mabigat mong pagdantay sa pagtulog natin.  Hays sana.

        Oooops, bumalik na naman ang kwento ko.  It is my 34th day in Kish...feeling alone and desserted.  Pero hindi naman, medyo nalulungkot lang din.  Umalis na din kasi yung mga taong medyo nakakausap ko ukol sa patagalan sa pag stay Kish.  Medyo madami na din kasi silang sabay sabay umalis. And still nandito pa din ako. I have to admit, namimiss ko din talaga sila since wala naman akong choice kundi mag-emo mode. 

        Today is my 42nd day in Kish. And I am missing my wife so bad.  Gusto ko na talagang bumalik sa piling nya. Makasama syang muli.  Miss n miss ko na sya.  Miss ko na ang Grasya ng buhay ko.  Nami-miss ko yung mga gabing nandyan lang sya sa tabi ko at kahit nahihirapan sya sa lakas ng hilik ko ay prenteng-prente pa din syang nakasanday sa mga hita ko.  Namimiss ko yung panonood namin ng teleserye sa madaling araw habang kumakain ng hapunan.  Hapunan sa madaling araw.  Dawn snack meron kayang ganun? Hinahanap ko yung mga simangot nya, yung reklamo nya sa roster ng mga katrabaho nya. Yung higpit ng yakap nya. Yung lambing nya.  Yung pag-aalaga nya. Yung pagmamahal nyang walang katulad.  I love her so much, sana dumating na ang visa ko.  While doing this I really want to cry but no, I am tough guy.  Hindi naman sa hindi ako sanay sa matagal na paghihintay, kung 7 taon nga nagawa magtiis at maghintay, ito pa kaya.  Pero iba pa rin pla kapag wala kang kapamilya sa paligid mo.  Mahirap, nakakabagot, nakaka
        lungkot.

        Sa siste ng mga kwento ko parang hindi na dapat selda uno dise otso ang title ng entry na ito. Sa inip ko laging ganito na ang motto ko, "Tomorrow is another day!" Pampalakas loob para sa hinaharap. Visa nasaan ka na kaya?

        Buksan!

        Iba pang Kwento!

        ....langit.lupa.impyerno.... ...Wanted Real Pinoy... #itsmorefuninthephilippines #NBAFinals2014 20 Reasons why I like Philippines over UAE 2010 Philippine Election Inital Results 2010 Philippine Election Initial Results [Latest] 2016 3:06pm A Kish to Remember A Message from Mark Zuckerberg to Philippine users of Facebook Abu dhabi adik [dahil] sa'yo after 15 years after 45 days after 7 years...0307 becomes 0614 agosto para sa pilipino aheks akalain mo yun ako ako ito ako ito 1 ako ito 2 ako ito 3 alaala ng nakalipas albularyo alibata All Saint's Day All Soul's Day alyssa bernal Alyssa Bernal (part 2) an act of love Andrea Corr's State of Independence Anime ano daw? ano na ano sa palagay mo? ang pagbabalik ang panyo ang tunay na siga apila para sa masa aswan (bilang isa) Aurora Award babae babae ka lalaki ako babae sa jeep babalik ka din BabyG back to work Bago ito Bagong Bayani BagongBayani balanse baliktad ba? baliw batas ng tao bidaman Big Job Billy Crawford bilog o tatsulok blogging tips 101 (for pinoy bloggers) brick buhay buhay mo buhay ko buhay nating lahat Buhay sa Dubai (From Writer-Researcher to Toshiba Promoter) Bukang-Liwayway bungo at buto Change is Coming chess Chip Tsao Coleen Garcia college contest Cory Aquino dies couple Crucifixion dalaw dalawang daan siyamnapu't apat na araw Department of Tourism desisyon destinasyon Digong dos Duality Dubai Dupe Tara Lakad Tayo Duterte EASY $5 GIVEAWAY Endorsers??? etiquette etong sa'yo...raygun exam day Exit Eye Test? Malabo na ba ang iyong mata? facebook Facebook (Pesbuk) facebook user FAQ's first time mo? firsttime flesh-eating disease Friendship from facebook fun Funny Exam Answers game Game 1 Game 3 Gatorade Gelika Bless gintuang sundang global warming a warning? google payout guro gusto mong mamatay? halimaw hanggang Happy Father's Day happy hatchday Heat vs. Spurs hiatus higante History of Super Gulaman Hoi Hoi HyperPanda Babies and others i love this day i love you ibigay ang hilig ikalawang ginto imahinasyon immigration Inang OFW Indian Init Introducing: Ang Anak ni SuperGulaman Iran isang madugong labanan isang malaking pagbabago isang pagbabalik tanaw isang pasasalamat isang sulyap sa kahapon kasalukuyan at hinaharap It's more fun in the Philippines ITCHY jeepney Job Hunting tips juan kalaro kaliwa kanan kalma lang boss kalsadang mabato Kapalaran Ayon sa Galaw ng Kalawakan (Ophiuchus) kape sa tanghali Kapitan Sino? kasinungalingang mapanlinlang katapatan katinuan katinuan...gustong magpakilala katotohanan Kawhi Leonard kisame Kish kulay kuro-kuro sa bayan ni juan laro laro tayo Learning Japanese (for pinoy) lebron james life Life is a Piece of Cake Ligo na U Lapit na Me lilok (complete) lilok 1 lilok 2 lilok: ang pagpapatuloy [1] lilok: ang pagpapatuloy [2] lilok: ang pagpapatuloy [3] lilok: ang pagwawakas limang minuto...3 miskols...ang umaga ni supergulaman Link Exchange and Other Concerns love lunes mag-enjoy kay enjoy magdasal daw twing umaga sabi ng grasya mahika ng mga kulay Makulay na Paglalaro ng mga Salita malungkot masaya mataba payat Manny "Pacman" Pacquiao Vs Antonio Margarito mapalad ka.. ikaw mapalad silang wala sa katinuan mcarthur mensahe mga hindi dapat gawin sa facebook minsan lang mismo Mmm Sarap modelo musika at ganda naaalala mo pa ba? NAIA NAIA' firsttime NBA All Stars VS Smart Gilas (Philippines) NBA Finals NBA Finals 2014 new design Nonito Donaire Knocks Out Fernando Montiel numero OFW ouch our life Pa-digits Digits Pa Kasi pag-uuri Panahon na Naman [ng Pag-ibig?] Pananabik sa Tag-init Pangasinan pangpasaya Para patay na nabuhay peace be w/ you pelikula Philippine Grand Lotto 6/55 Pilipinas Pilipinas: Sa Pagkakakilanlan Pinoy Version of some Hollywood Movies please help praning Prayer in Mathematics Propesiya at Pilipinas Prophecy Proud to be Pinoy punto ko punto mo Puso ng mga Halimaw Puting Damit real name regalo Reproductive Health Bill REULEAUX TRIANGLE: ROLLING TRIANGLES Rubber Sadhu Sundar Selvaraj salamat salamat kaibigan sampung taon sayang school Selda Uno Dise Otso seryosong usapan showtime Si Mara at Pamela siga o adik silbi simbulo sino ang tamad? Sino si Santa Claus? sintang paaralan Sistema ng Numero Sistema ng Tao skin makati SONA 2011 TRAFFIC RE-ROUTING SCHEME and MORE sorpresa streetfight Stretch Marks subic sulat kamay Sumusungaw na Chatbox Super Super G sa PBB? super G turning super busy Super Gulaman sa Bayan ng mga Arabo (Part 1) Super Gulaman sa Bayan ng mga Arabo (Part 2) supernatural tagapagpalaganap ng pag-ibig tamang trip tamang trip (ikalawang pasabog) Tanong Ko Sagot Mo tanong lang tao tao tao saan ka gawa? tatsulok tayo... The 2010 Oscar Winners The BENEFITS of SEX The Five Love Languages the golden rule the reunion The True Story of Manny "Pacman" Pacquiao time for sale Time Travel Times of Your Life Tingi Culture Toshiba Toshiba Champs Toshiba’s Wet and Wild Adventure in Atlantis Trabaho ba ang hanap mo? Twitter UAE UFC Ulam at Kanin uri ng mundo usapang buhay Usapang ChikenJoy usapang itlog at manok usapang kadiri usapang kadiri (Part 2) wala wala akong medyas wala lang wala naman kaming napala walong palakaibigang adik warm-up when SuperG meets BabyG who are your customers? WiFi Won over Antonio Margarito world peace Zamboanga del Sur