Linggo, Marso 1, 2015

Selda Uno Dise Otso

Ito na nga, pumasok na ako sa teritoryo ng Iran. Current destination, Kish Island, Iran. Pero sa totoo lng parang hindi naman ito kasing sama ng mga naririnig kong horror stories, yung tipong parang sa pelikulang Hostel. At kasing lungkot ng death penalty. Ang sabi nila, ang Kish daw ay kwento ng mga stranded na pilipino, kwento ng kalungkutan, kwento ng drugs, kwento ng prostitusyon, kwento ng rape, kwento ng suicide at kwento na bakit-ka-pupunta-sa-isla-ni-kamatayan. Pero sa tingin ko, kwento lang din yun kasi kahit naman saang lugar ay may mga kwentong tulad nyan. Mga malulungkot at nakakatakot na kwento pero mas marami pa ding magandang kwento dito, hindi lng puro ganun...promis!

Paglapag ng eroplano sa Isla, kapansin pansin, ang medyo malungkot at hindi komportableng pakiramdam. Lahat bago, isang pakikipagsapalarang parang welcome-to-the-land-of-the-dead.  Pagpasok sa terminal ng Kish, nagsimula ng magbihis ang mga kababaihan upang balutin ang kanilang mga ulo.  Isang kulturang kailangang sundin ng lahat ng pumapasok sa Islamic Republic of Iran. Ang sabi nila sa kwento, bawal daw kumausap ng babae sa Iran otherwise deported ka.  Ang nakakatuwa nun pagpila ko pa lang sa immigration, kinakausap na ako ng kabayan Filipina at nagtatanong kung saang Hotel daw ako mag che-check-in. Simple lang naman ang sagot ko, "Hindi ko pa alam eh, suggestion ng mga kasama ko sa bahay eh, Farabi or Venus, pero kung may ibang option eh dun ako sa other option".  Yumuko ako ng onti baka mapansin ako ng sekyu na miyembro ng tropa ni sanchai na nakikipag-usap sa babae, at bigyan ako ng redcard.  Pero wala, tuloy pa din sa kwento si Ate na may alam daw sya na magandang hotel dahil nakapag exit na sya noon. Suhestiyon nya, Fanoos Hotel.  Sagot ko, "ah, ok yan eh, cge sama ako".  Nauna si ate sa immigration sa pila, sumunod ako.  Hinintay nya ako sa labas, habang kinukuha ko ang bagahe ko. Paglabas pa lang kami ng terminal may mga driver na ng bus ang nagtatanong kung saan kaming hotel pupunta, si Ate ang sumagot. Pagsampa sa bus, nandun na din ang ilang mga kabayan. Naupo si ate sa bandang unahan ko, kinausap nya ang katabi nya. Ang sabi nung kausap nya, sa Ghoghnoos Hotel daw ay maganda. Tinanong ko din ang katabi ko, ang sagot nya  sa Goldies Hotel naman daw sila. Bumida ang kausap ni ate, sa Ghoghnous hotel daw, libre ang wifi na mabagal, pwedeng magluto, may basketball court na malapit, pwedeng lumabas anytime, walang surot, may tv cable na isa lang ang channel, at namalayan na lang namin na sumang-ayon na sa ghoughnoos hotel pumunta.  Saglit lng din, napuno na ang bus at umalis na kami sa paliparan. Nakakamangha din ang Isla dahil maganda din nman ito, parang Yas Island sa Abu Dhabi na onti lng ang tao. Huminto kami muna sa Farabi Hotel, pero walang bumaba, fully booked na daw kasi. May mamang sumakay ng bus, hinihingi ang mga passport namin, natakot ako. Pero normal lang daw naman yun, taga immigration pla yun. Katabi ng Farabi Hotel ang Immigration at Kish Airline ticketing office. Binigay naming lahat ang aming mga passport, at sinabi nya na makukuha nmin iyon sa Hotel na pupuntahan namin. Hindi ko alam kung pano ginawa, pero ang passport ko ay nandun na nga sa hotel na pupuntahan ko. Umalis na ang bus, huminto sa tapat ng Venus Hotel, ilan lang din ang bumaba. May sumakay na lalaking Iranian, namimilit na doon na magcheck-in, nang-uuto. Walang pumansin sa kanya sa mga naiwan sa bus, kabilang ako don.  Tinawag n lang namin ang driver na sa Ghoghnous Hotel na kami dalhin. Entrance ng Ghoughnous, parang pang Hostel ang dating, may ginagawa din kasing building sa tabi nito. Pumasok kami sa lobby. Ayus naman, nakangiti naman ang mga Iranian, tila natutuwa na marami silang iialay kay satanas ngayon. Biro lang, maayos nman ang ambiance pagpasok mo sa lobby, binigyan kami ng tig-iisang card upang i-fill-up. Binalik nmin at in-assign kami sa bawat kwarto. Hiwalay ang kwarto ng mga babae sa kwarto ng mga lalaki. Assigned room, Room 118. Magaan ang pagpasok sa kwarto, 9 kaming nag-occupy ng kwarto, lahat kasabay sa eroplano. Lahat bago. May budget pa ang mga yan...at bago pa....meaning wala pa silang dahilan para gumawa ng hindi maganda...Kumbaga sa computer...safe mode. Mukhang magiging ok nman ang lahat. Katulad ng bilin ng karamihan, sabay sabay kaming lumalabas, walang iwanan. Mga takot gawing alay pagkatapos ng alas dose ng gabi. Sa ngayon, kwentuhan muna kami, pataasan ng ihi, payabangan mode, sya nga pala yung isa naming kasama makakaalis n din kinabukasan. Ok ok, sino sino nga ba ang mga ito. I'll name it base sa mga maalala ko. Si ate na naghintay sa akin sa labasan ng airport ay si Karen. May kaibigan sya na naging kasa-kasama na din namin, Si Mae. Sa pagkaka-alam ko maraming may crush sa kanya sa batch namin.  Nakilala ko din yung mga kapangalan ko.  Take note, sa isang room, 3 kaming Boyet ang pangalan. Kaya naging B1, B2 at B3 ang tawagan. Ako ang naging si B2. Galing! Yung unang umalis ay si Joebert, Next naman ay si B1. Nakasama din namin si Jaime Angelo at ang mga kwento nya. Pero ang maganda dito, nandyan si Alladin, wala si Princess Jasmine. Nandyan din si Manay, ang cook namin. Ashley daw ang name nya, yun pala Arnold sya, mas macho pa ang pangalan sa amin. Ahehehe! Si Mike, Michael, at Mark ay kasama din sa tropa. At syempre si Gier, a.k.a Intoy, ang official pornographer, este official photographer ng 118. May nakalimutan pa ba ako? Parang wala na siguro. Pero sama ko na din sila Ajel, Vien, Mayora at Jennifer Anne Mora na nakilala ko makalipas ang ilang araw. 

2nd day inaantok pa din ako pagkagising. Pero katulad ng napag-usapan, fishing daw ngayon. Medyo puyat din kasi ako kagabi. Bakit? Ito ang ayaw ko sa pagtulog. Contest sa paghilik. Dolby sorround pa..2.0... sa tantsa ko 3am n akong nakatulog nun. Though malakas din naman akong humilik, kaso yun nga lang nauuna silang makatulog, kaya sa susunod kailangan maunahan ko sila. Wahehehe. 

Pagkatapos mangisda, wala naman kaming nahuli, kaya ang siste, diretso sa palengke para bumili ng isdang kakainin. Ang galing talaga namin.  Whooohohoho! Dumaan na din kami sa mall para sa mga ilang bagay na kakailanganin na mostly ay para sa pagluluto. Well, nakakatuwa lng din ang pera dito....bumili ako ng tsinelas worth 36000, lunchbox worth 18000, gunting worth 4000....asteeeg! 

Pabilisin ko ng onti ang kwento.  Marami ng umalis sa batch.  Sa totoo lang habang pinagpapatuloy ko ang pagsusulat nito, nasa ibang kwarto na kami ngayon. Room 134. Dalawa na lng kami ni Mike na natitira kaya ayun lipat kami sa ibang kwarto. So far, nakaka-20 araw na kami. Nanalangin na sana ay dumating na ang Visang pinakakaasam.  

On 21st day, mukhang maiiwan na talaga ako. Lumabas na din ang visa ni Mike. Well, ayuz lang din naman na sana lumabas na din kinabukasan ang aking visa. Pero hindi ko pa din alam ang mga pagkakataon, malay mo.  Sa totoo lang hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ngayon.    Sa isang banda, nakakatuwa din naman.  Isa itong karanasang hindi mo malilimutan. Karanasang hindi mo alam ang hinaharap, karanasang hindi mo kontrolado. Karanasang susubukan ang iyong pasensya at husay ng paghihintay. Exciting? Oo. Nakakatakot? Oo. Sa laki na ng bayarin sa hotel nakakatakot talaga. Pero kung yung takot na mapapahamak ka sa lugar na ito dahil sa krimen ay hindi naman talaga totoo. Maganda naman sa Kish, maganda din naman ang sistema. Mas magulo at mas nakakatakot pa nga ang sistema ng Maynila kung tutuusin.  Wag kang matakot sa sinasabi ng iba na kapag napunta ka sa Kish ay katapusan mo na.  Na tipong kailangan praning ka sa pag-iingat ng gamit mo.  Oo siguro, pero hindi sa lahat ng pagkakataon.  

Tatapusin ko na muna ang entry na ito.  Hindi sa dahil tinatamad ako, hindi din sa dahil wala na akong kwento.  Kundi gusto ko muna na mag-muni-muni sa visa ko na sana ay dumating na.  Gusto din mag-muni-muni sa misis kong sobrang na miss ko na. Miss ko na talaga ang mabigat mong pagdantay sa pagtulog natin.  Hays sana.

Oooops, bumalik na naman ang kwento ko.  It is my 34th day in Kish...feeling alone and desserted.  Pero hindi naman, medyo nalulungkot lang din.  Umalis na din kasi yung mga taong medyo nakakausap ko ukol sa patagalan sa pag stay Kish.  Medyo madami na din kasi silang sabay sabay umalis. And still nandito pa din ako. I have to admit, namimiss ko din talaga sila since wala naman akong choice kundi mag-emo mode. 

Today is my 42nd day in Kish. And I am missing my wife so bad.  Gusto ko na talagang bumalik sa piling nya. Makasama syang muli.  Miss n miss ko na sya.  Miss ko na ang Grasya ng buhay ko.  Nami-miss ko yung mga gabing nandyan lang sya sa tabi ko at kahit nahihirapan sya sa lakas ng hilik ko ay prenteng-prente pa din syang nakasanday sa mga hita ko.  Namimiss ko yung panonood namin ng teleserye sa madaling araw habang kumakain ng hapunan.  Hapunan sa madaling araw.  Dawn snack meron kayang ganun? Hinahanap ko yung mga simangot nya, yung reklamo nya sa roster ng mga katrabaho nya. Yung higpit ng yakap nya. Yung lambing nya.  Yung pag-aalaga nya. Yung pagmamahal nyang walang katulad.  I love her so much, sana dumating na ang visa ko.  While doing this I really want to cry but no, I am tough guy.  Hindi naman sa hindi ako sanay sa matagal na paghihintay, kung 7 taon nga nagawa magtiis at maghintay, ito pa kaya.  Pero iba pa rin pla kapag wala kang kapamilya sa paligid mo.  Mahirap, nakakabagot, nakaka
lungkot.

Sa siste ng mga kwento ko parang hindi na dapat selda uno dise otso ang title ng entry na ito. Sa inip ko laging ganito na ang motto ko, "Tomorrow is another day!" Pampalakas loob para sa hinaharap. Visa nasaan ka na kaya?

Vien Voyage


Nasulyapan ko na naman ang aking sarili na nakatitig sa kawalan.  Nagmumuni-muni habang humihigop ng mainit ng kape.  Nag-iisip, nangangarap na sana ay makaalis na din ako sa lugar na ito.  Sa totoo lang hindi naman ito ang pinakamatagal na panahon na aking naranasan na pagtigil sa isang lugar.  Ngunit sa lugar na ito nandoon ang epekto ng inip at pagkabalisa sa tuwing makakakita ka ng mga taong dumarating at umaalis.
Na tila ba isa ka lamang saksi sa paggalaw ng buhay na habang ikaw ay biktima ng mundong walang pakialam. Pagkakataong walang pagbabago. Totoo, malungkot at nakakabaliw maiwan mag-isa sa lugar na ito. Pero hindi naman siguro ako hahantong sa seldang kahon na may herengilya. Sana.

It is my 42nd day now in this hotel.  Umalis na din ang mga taong dating nakasanayan ko nang nakakasama.  Ngunit sa lahat ng mga taong nakasalamuha ko dito, hindi ko maikakaila na may isang dilag na kahit papano ay tumulong para maibsan ang lungkot at pagkabalisa na dulot ng paghihintay. Don't get me wrong, hindi ko sya nililigawan, girlfriend, hindi ko sya kalaguyo o kahit na anong kahalayan ang nasa kukote mo.  Walang ganun promis! Isa kasi syang mabuting kaibigan.

Wrilyn Vien T. Garcia.  I won't forget that name.  Isang napakabait na kaibigan at isa sa hinahangaan kong personalidad.  Honestly, napakaswerte ng boyfriend nya o kahit na sinong maging kaibigan nya.  Despite of her looks and intelligence, napaka-humble nya and friendly.  Kumbaga walang masamang tinapay sa kanya. Isa sa mga talento nya ay mag-memorize ng pangalan... nang lahat ng tao sa hotel.  So hindi na rin nakakapagtaka kung bakit kilala sya ng lahat.  Sa bawat araw na nagkikita kami, hindi sya sumasala sa pagbati ng "Hi! Bhoyet!" o "Hi! Roger".  Oo, nickname ko man o real name alam nya.  Ganun din naman sya siguro sa iba.  Hindi din nya ako tinatawag na Kuya which made me feel na parang same age lang talaga kami though halos isang dekada ang pagitan ng edad namin, she's 23 and and I'm 32. Baligtaran! Bongga!

Halos magkasunod lamang kami ng dumating kami sa hotel na ito. At halos isang buwan din naging kasama sa pagtitig sa kawalan at pahihintay sa kapalaran ng paglisan sa lugar na ito.  Noong nandito pa sya, lagi kong nababangit na salamat at nakikita ko sya.  Oo, bakit? Dahil sa kung hindi.  Mistula kaming nasa bilangguang walang rehas na walang babaeng nakikita at puro kalalakihan lamang ang laman ng apat na sulok ng kwartong ito.  Nakakatuwa na sa twing pagtambay nya sa 3rd floor ng hotel na ito nagbibigay sya ng aura na "wag kang matakot, nandito lang din ako"..."Hindi lahat ng kasama mo ay demonyo, ako ang anghel mo". When she smile, you will also smile, definitely! I love it when she smile with her eyes.  Ngiting abot batok na masarap kagatin.  Halakhak na walang katulad.  Murang walang kasing lutong. At pambobolang kala mo totoo. "Pero hindi tayo sure." I missed her on how she react on things.  Natutuwa akong makita syang umaninag ng kaharap.  May kalabuan din kasi ang mata nya kaya hindi naman nakakapagtaka kung bakit kasingkapal ng goma ng tsinelas ko ang lente ng salamin nya sa mata. Nakaktuwa din sa tuwing nagsasalubong ang kilay nya, parang trolls sa ka-cute-an. But with her contact lenses, she's damn beautiful!  I love to see her eyebags. Cute. Wag kang mahiya pinagpuyatan mo yan.  Dimples, so refreshing! Pero even with her eye glasses, maganda pa din naman sya.  Medyo hindi nga lang akma sa karakter nya.  Aakalain mo kasing hindi sya bumabasag ng pinggan, umuupo lng sya ng pino, iisipin mo na ang libangan nya lang ay libro.  Nerd! Ngunit ang totoo, kaya ka nyang tawanan na parang siraulo.  She can swear and curse you hardly but not badly! Masarap din syang asarin. Namimiss ko yung simangot nya, as in duckface to the max.  Kapag napipikon, she'll grab your gadget and will say, "Babasagin ko to! (Grin with evil laugh!)".  Pero alam mo, nakakakiliti ang lambing nya. Yung tipong, you are bewitched by a gumiho.  If she ask you for some favor, you have no choice but to say yes and it feels so light kapag alam mong gusto nya ang ginawa mo.  I like it when she's giving me a tea bag with her smile. Ang sarap ng ngiti nya sabay sabing "Thank you, Bhoyet!" Alam ko na ang ibig sabihin nun, nagpapatimpla sya ng tea.  Well, since inuubo at sinisipon naman sya nun, pinagbigyan ko na.  Bilang isang kaibigan, walang kaso yun and I love it whole heartedly.  Dahil ang totoo nun, ako ang tinutulungan nya. Sobrang nakakagaan kasi ang presence nya.  Para syang tranquilizer na nagpapakalma ng nabubugnot kong damdamin dahil sa pagkainip. She loves to take pictures... of her self.  Langya, ang hilig sa selfie nya ay walang katulad.  Pero ayus na ayos naman, sa mga pose at ngiti nya, hindi lugi ang flash ng camera sa kanya. Mabuti na lang hindi na uso ang film-type camera, kung hindi libong rolyo na ng film ang naubos nya. May kakaiba din syang trip minsan, she'll go into your room, and start taking pictures of your worst morning face. As in tulo laway.  Luckily, hindi nya nagawa sa akin, maaga kasi akong nagigising. Bwahahaha.  But there's one time in band camp (tunog american pie..ehehehe), I mean, there is one time she woke up early, went straight into our room, I think she's planning to do some evil stunts, pero gising na din ako nun.  Sorry na lng. Pagbukas nya ng pinto nagulat din ako.  Well she just said, "tara gising na, bike na tayo". Ang ending, kami ang nagbike, sya naman ay prenteng prenteng nakasakay sa motor while doing her selfies.

Ngunit ngayon, umalis na din sya.  Lumisan na sa lugar na hindi naman totoong malungkot at nakakatakot.  Ika nga, mind setting lang yan.  But of course she's gone.  I missed her but I'm happy for her.  Bumalik man sya o hindi, hindi ko alam.  Hindi din ako dapat manghinayang o maging sya man.  Hindi panghihinayang ang dapat na madama, kundi pasasalamat.  Pasasalamat sa mga pagkakataong kinailangan ng kausap upang maibsan ang inip na dulot ng paghihintay.  Dahil ang totoo hindi naman itong hotel na ito ang aming tunay na mundo.  Nandito lang tayo para sa isang dahilan, mag-exit.  Na darating din ang panahon na babalik tayo sa ating tunay na mundo.  Ang mundo ng ating mga mahal sa buhay, nang ating pamilya, nang ating trabaho.  Ngunit kahit papano nakilala ko sya. Salamat sa pagkakataon. Salamat sa karanasan. Salamat.

COC, movies, ghoghnoos hotel, kish, visa, mint tea, kish tour, sisha, iran wich, biking, selfie and poseidon reminds me of Wrilyn Vien T. Garcia.

Sya nga pla, may ginawa sya sa ulo ni Poseidon na kaming dalawa lang ang nakakaalam.  Ayaw kong sabihin kung ano yun. Promis!

Sabado, Pebrero 28, 2015

How to Pass the Immigration and Avoid Getting Offloaded: Lumusot sa mga Lulusutan

At yun na nga, patungo ka na sa counter ng immigration. Siguraduhin na lahat na kakailanin mo sa pagsagot sa kanilang mga tanong ay nakahanda na. Kumbaga sa sundalo, handa na ang baril at bala. Isama mo na din ang mga bagay na sa tingin mo ay importante pero hindi naman.

Tiyakin na kumpleto na bitbit mo ang mga ito:
1. Passport
2. Visa
3. Letter of support/guarantee, or sponsorship letter
4.  Other documents required for relation proof/capacity to travel abroad
5.  Ticket
6.  Recent OEC ng sponsor
7.  Lakas ng loob at onting yabang

Siguraduhin na na-fill-up-an mo na ang binigay na embarkment card bago pumila patungo sa immigration officer. Hindi naman din masama kung magsusuot ka ng ilang alahas, maglabas ng ilang gadgets habang patungo sa immigration.  Gawin ang pagyayabang sa hindi OA na paraan. Siguraduhin din na mukhang turista ang iyong dating, swabeng porma lang at hindi parang si inday o dudong na lumuwas ng Maynila.  Kung magagawang mag-Ingles ng astang mayaman, mas maganda. Tandaan na kredibilidad mo na bilang turista ang pinag-uusapan dito.

Kung handa ka na talaga, pumila na sa immigration counter.  Kung babae ka, pumila ka sa lalaking immigration officer.  Kung lalaki ka naman, sa babaeng immigration officer ka pumila. Parang magnet lang yan, opposite attracts, same sides repel.  Tignan sa mata ang officer, ngumiti.  Pero wag kang umasa na ngingiti din sila.  Trained sila para dito.  Kung ngumiti din, swerte mo, mataas na ang chance mo na makakalusot ka na.  Kung hindi naman, bumalik sa pagiging pormal na medyo seryoso.  Iabot ang passport.  Wag na wag mong ibibigay ang lahat ng dokumento na hawak mo kung hindi naman nya hiningi.  Sumunod na iabot ang visa.  Hayaan mo syang magtanong.  Ang usual na tanong nyan, "San ka pupunta?, Anong gagawin dun? At sino ang pupuntahan mo?"  Ang tamang sagot ay ganito, "Sa Dubai po sir/maam, tourist po ako, gift ng (sponsor) ko (other reasons na maisip mo ok din), sya nga pala ito yung affidavit of support". Then iabot ang affidavit of support/certificate of guarantee.  Hayaan basahin iyon ng IO. Siguraduhin din na naka-red ribbon ang affidavit at pirmado ng Philippine Consulate.  Sagutin lang ang ilan nyang tanong ukol sa dokumento. Normally, ukol yun sa relationship mo sa sponsor, kredibilidad mo bilang turista at authenticity ng dokumento mo at alam mo kung ano ang mga nilalaman nun.  Kung ma-satisfy sya sa sagot mo, huli nyang hihingin ang OEC ng sponsor mo.  Ito ang patunay na lehitimong OFW ang sponsor mo.  Kadalasan dito na huminto ang pagtatanong at sisimulan na nyan lagyan ng stamp ang passport mo.  This time, say "Thank you". Pero bumulong lang ng "F**k you" at siguraduhin na hindi nya maririnig ang bulong mo.

Kung hindi pa din sya ma-satify sa sagot mo, magpakita ng ID or other documents na magsasabi na babalik ka din dahil may mga obligasyon ka pa na gagawin after the said vacation.  Ipakita din ang return ticket or pocket money kung kinakailangan at hinihingi.  Walang hindi makakalusot kung gagawin mo ito.  110% sure.  Proven and tested.

Assignment:
Question 1:  Bakit nga ba sobrang higpit ng mga IO sa mga kababayan nating tumutungo sa GCC gayong alam na alam din naman nila na 90% ng mga ito ay kunyari ay mag-to-tourist  pero ang goal talaga is makapag-trabaho abroad? Ipaliwanag.

Question 2: Ano nga ba ang silbi ng agency system sa pagtratrabaho abroad?  Nakakatulong ba talaga ito upang matugunan ang mga problema ng ating mga OFWs? Ipaliwanag.

Question 3: Magalit kaya ang mga IO kung sakaling mabasa nila ito? Please help. 


(Disclaimer: Ang mga nabanggit sa itaas ay "for information dissemination only". The views and opinions expressed are my personal experiences, views and opinions. The information contained in this entry is for general information purposes only. The information provided does not make representations or warranties of any kind, express or implied, about the completeness, accuracy, reliability, suitability with respect to the information contained on the entry for any purpose. Any reliance you place on such information is therefore strictly at your own risk.)

#OFW
#BagongBayani
#NAIA
#firsttime
#immigration



Miyerkules, Pebrero 25, 2015

NAIA Terminal 101 for First Timers Flying in Dubai: Lipad na Super Inggo


Ito na nga dumating na ang araw na iyong pinakahihintay.  Ito na ang nakatakda sa isang malaking pagbabago sa iyong buhay.  Iiwan mo na ang Pilipinas at ready ka na for Dubai.  At dahil kadalasan mag-isa ka lamang na aalis, kailangang ihanda mo ang iyong sarili sa bawat pagkakataon.  Totoong nakakatakot ang first time dahil hindi natin alam ang susunod na mangyayari pero wag kayong mag-alala tutulungan ko kayo dyan.

So paano? Handa ka na ba? Game.

1.  Siguraduhin na dumating sa paliparan (NAIA), tatlong oras (3hrs) bago ang flight.  Kung makakarating ka na mas maaga, mas maganda yun dahil hindi din natin kontrolado ang dami ng tao na makakasabay mo sa pag-alis.  Idagdag mo pa dyan ang nakakaiyak na traffic ng EDSAI'm sure mami-miss mo ang traffic na yan kapag nakaalis ka na.

2.  Ihanda ang iyong mga dokumento. Siguraduhin na kumpleto ka sa sumusunod:
  • Passport
  • Visa
  • Flight itinerary or e-ticket, or, your plane ticket/boarding pass if already provided
  • OEC (Overseas Employment Certificate) (if OFW)
  • Seaman’s book (if Seaman)
  • Employment Contract (if OFW)
  • Letter of Guarantee/Support (If Tourist or Visit Visa)
  • NBI clearance (Optional)
  • Valid IDs (Optional)
  • PDOS Certificate (if OFW)
  • Black or blue pen
Kung may lehitimong VISA ka na mula sa employer abroad at dumaan ka sa agency sa Pinas siguraduhin mo na laging hawak ang unang anim (first 6) na mga dokumento.  At kung OFW ka na nga siguraduhin din na meron ka ng OEC at na-validate na ito sa OWWA LOUNGE.  Sa NAIA Terminal 1, sa pinaka-kanang bahagi ng paliparan mo matatagpuan OWWA LOUNGE.  Kadalasan hinihingi nila ang passport, ticket at OEC. Yung passport at ticket for verification purposes lang yun.  Yung OEC, yun ang lalagyan nila ng stamp.  Kung matapos ka na sa proseso ng OEC validation, pwede kang tumambay muna dito sa OWWA LOUNGE, kumain, maupo, manood ng TV kung medyo matagal tagal pa naman ang flight mo. Kung wala ka pa din pa lang OEC, maaari din naman na humingi ka sa kanila, yun mga lang kailangan mong bayaran ang fees. Kung isa ka naman seaman, hindi mo na kakailanganin ng OEC.

Kung ikaw naman ay nasa Tourist o Visit Visa, siguraduhin din na nasa iyo palagi ang unang tatlong dokumento (first 3).  At dahil nasa Tourist o Visit Visa ka kakailanganin mo din ang iba pang mga dokumento.  Siguraduhin mo din na nasa handcarry mo ang Letter of Guarantee/Support, kung asawa mo ang nag-sponsor sa iyo, siguraduhin na meron kang naka-red ribbon na marriage certificate.  Kung kapatid mo naman ang sponsor, siguraduhin din na naka-red ribbon ang inyong mga birth certificate na magpapatunay na pareho kayo ng magulang.  Kung pinsan naman, kakailanganin mo ang birth certificate ng inyong mga magulang at kayo din. Kung kaibigan naman, kakailanganin mo din ang pictures nila na kasama ka at iba pang mga proof na magkakilala kayo.  Nakakatawa di ba pero totoo may mga ganitong eksena sa immigration.  Magbaon din ng pocket money (at least $500), optional ito.  Siguraduhin din na may dala kang ID, it is either ID mo sa school or sa trabaho mo.  Kung may ITR ka o mga bank statements mas ok din. I-secure din na may return ticket ka, kahit dummy lang.  Alam ng mga travel agency abroad ang dummy ticket kaya sabihin mo dapat yan sa sponsor mo. At syempre siguraduhin din na meron kang photo copy ng OEC ng nag sponsor sa iyo bilang patunay na lehitimong OFW sila. Kung may mga dokumento ka naman tulad ng diploma, employment certificate or transcript of records mula sa school, na naka-red ribbon at plano mo itong gamitin sa pag-apply sa bansang patutunguhan, maaaring ilagay mo na lamang sila sa iyong bagahe at huwag sa iyong handcarry.

Siguraduhin na may dala kang ballpen.  Gagamitin niyo yan sa pag-fill up ng ilang form tulad ng Embarkment Card ng Immigration.


3. Pumasok sa Airport
Ooops. Teka muna, Relax. Yumuko muna, magdasal ng ilang saglit.  Huminga ng malalim.  Now, magpaalam na sa mga naghatid sa iyo dahil hindi din naman sila papapasukin sa loob ng Terminal.  Wag ka munang umiyak, i-save mo ang pag-iyak kapag nasa loob ka na ng eroplano o mas maganda huwag ka ng mag-emote.  Sa pintuan ng departure entrance, ang mga airport guards ay titignan ang iyong passport at e-ticket (printed tickets) bago ka nila papasukin. At sa entrance pa lamang nandito na ang unang security checking. Ilagay lahat ng iyong bagahe sa conveyor belt at hayaang dumaan ito sa scanner. Kung sakaling may ma-detect na metal sa iyong katawan, gagamitan ka ng sekyu ng handheld scanner. Para mapadali ang lahat, ilagay ang lahat ng iyong metal objects (like belt, watch, coins, keys, etc.) sa iyong handcarry baggage bago dumaan sa security screen.  Alamin mo din ang mga bagay na hindi dapat dinadala sa paliparan at huwag na huwag mo itong dadalin. Pointed objects tulad ng knife, pushers, nippers, spraynets bawal yan lalo na kung sa handcarry nakalagay.  Illegal drugs, guns, endangered animals and plants, bawal din.  Minsan pwede din kung may special order or permit ka.  Pero mas ok kung hindi ka na lang magdadala ng mga ganyan, para iwas hassle. Take note, huwag mag-joke about sa bomba. Criminal Offense yan.

4. Visa-Check Counter
Kung maaga kang pumasok sa Terminal ng NAIA at hindi pa handa ang CHECK-IN COUNTER dahil kadalasan 2-3hours before departure sila nagbubukas.  Tumungo muna sa VISA-Check Counter. Kadalasan katabi lang yan ng CHECK-IN counter ng napili mong Airlines. Iabot ang passport, ticket at visa. Hayaan silang lagyan ang iyong ticket ng stamp na documents checked.

5.  Travel Tax. Hanapin ang Travel Tax Counter (nasa gitnang bahagi ng terminal) kung Tourist or Visit Visa ang hawak mo.  Php1,650.00.  Kung OFW ka at sa NAIA Terminal 2 ka, tumungo sa Travel Tax exemption booth, magkatabi lang yan.Pero kung OFW at nasa NAIA Terminal 1 at 3 ka, these fees are waived. Dadaan ka lang sa OFW gate at ibigay ang iyong passport, plane ticket, at OEC. Ang OEC ang proof na hindi mo na kailangan magpayad ng Airport Tax and Terminal Fee.

6. Check-in Counter
Pumila. At kung may binibigay na embarkment card, kunin at i-fill up habang nasa pila. Ibibigay ito mamaya sa Immigration. Iwan na ang mga bagahe at siguraduhin na ang mga kakailanganin mong dokumento ay nasa handcarry mo lang at hindi sa mga naka-check in na bagahe.  Iabot sa counter ang Visa, Passport, Ticket. Minsan hinihingi din nila ang Affidavit of Support or letter of guarantee, pero kadalasan yung unang tatlong nabanggit ko lang. Bayaran ang ilang fees kung sobra ka timbang ng bagahe.  Pero mas maganda kung tinimbang mo na ang bagahe bago ka pa umalis ng bahay.  Kunin ang Boarding Pass, Visa, Passport at ticket. Hanapin ang Terminal Fee Booth.

7.  Terminal Fee Booth
For non-OFW, iabot ang Php550 at boarding pass sa terminal fee counter. At pagkatapos nito tumungo na sa Immigration. Siguraduhin na na-fill up mo na ang embarkment card (departure card) nila. Sa mga nasa Tourist o Visit Visa, huminga ng malalim, ito na ang Q&A portion.

8.  Immigration
So ok na ang embarkment card (departure card), tumungo na sa immigration counter. Iabot ang passport, embrakment card (departure card) at visa. Hawakan lang muna ang iba pang dokumento.  Huwag ibigay ang mga dokumentong hindi naman hinihingi ng Immigration Officer (IO).  Kung seaman ka, isama mo ang seaman’s book sa pag-abot ng passport mo. For non-OFW, ang mga IO ay maaari pang humingi ng ilang mga dokumento tulad ng letter of guarantee/affidavit of support (make sure na naka-red ribbon ito), contract, and identification cards. Ang mga IO ay magtatanong din ng ilang mga bagay-bagay at sagutin mo lang ito ng tama at ng buong katapatan, lulusot kang tiyak.

Kung napatuyan nila na lehitimo ang iyong mga dokumento at iyong pagkatao at pakay sa bansang tutunguhan, lalagyan na ng departure stamp ang iyong passport.  Ibabalik ang lahat ng ibinigay mong dokumento maliban sa embrakment card (departure card).  Mahalagang malaman ng lahat na ang mga IO ay may kapangyarihan na-i-deny ang iyong pag-alis sa bansa. Kung gusto mong makaalis ng walang mintis, read my tips. Click Here.


9. Second Security Screen
Pagkatapos ng immigration gate, dadaan kang muli sa isa pang security screen. Muli, ilagay ang handcarry bag sa conveyor belt. Ilagay ang iyong cellphone, jacket, coins, keys, wallet, etc. sa tray, padaanin din ito sa conveyor belt. Dumaan sa security scanner. Kung naka-rubber shoes ka or slippers lang, hindi mo na ito kailangang alisin, kung steel toe shoes or leather shoes ang gamit mo, alisin mo ito at padaanin sa conveyor belt.

10.  Boarding Gates, Souvenir Shops, Toilets, Waiting Lounge, Retaurants.
Maaari ka ng huminga ng maluwag-luwag.  Pwede ka na ding mag-emote kung gusto mo.  Pero bago yun, hanapin mo muna ang boarding gate mo.  At kung makita mo na ito, maaari ka na muna na magliwaliw sa mga Souvenir Shops, Toilets, Waiting Lounge, at Retaurants.  Siguraduhin lamang na 15 minutes before umalis ay nasa boarding area ka na para hindi ka maiwan ng eroplano.  Tandaan din na mahal ang mga bilihin dito. Habang gumagala o habang nakaupo ka sa boarding area. I-check ang iyong seat number sa ticket upang malaman mo kung saan ka uupo kapag nasa loob ka na ng eroplano. I-charge mo na din ang mga mobile phones or gadgets mo. Sa NAIA Terminal 2, may designated area na pwede kang mag-charge.  Kung sa 1 at 3 naman, may mga socket sa gilid-gilid ng boarding area. May mga pagkakataon din  na may mga undercover IO, nagpapanggap na pasahero at sasabihin na parehas kayo ng ticket at seat number.  Kung mangyari yun, defend yourself. Sabihin mo na imposible yun dahil hindi ka makakalusot sa dami ng checkings na ginawa.  Ang siste, inaalam nila ang kredibilidad mo na kaya mong mag-ibang bansa at hindi ka madaling maloko, kung mangyari yun at magtatanga-tangahan ka (patawad sa wordings), denied ang flight mo. At yun na nga boarding time na, makinig sa intructions ng mga flight attendants.

Sa boarding gate, iabot ang passport and plane ticket sa attendant (may pagkakataon din na boarding pass lang ang hinihingi, wala na ang passport) . Kukunin nya ang isang portion sa boarding pass at ibabalik ang iyong passport at ang other portion ng boarding pass. Ngumiti ng nakakaloko.

11. Inside the Plane
Kung sa UAE ang tungo mo partikular sa Dubai, madalas na sinasakyan ay ang budget airline na PAL.  Pero kung medyo maganda naman ang budget mo, pwede mo ding sakyan ang Emirates or Etihad. Sa pagpasok sa eroplano, may pagbati ng magaganap, "Welcome to Philippine Airlines".  Ngumiti na parang aso.  Ipakita ang natirang bahagi ng boarding pass, at ituturo ng attendant kung saan ka mauupo.  Ngumiti ulit na parang nakakaloko. Ilagay na ang mga handcarry baggages sa overhead compartment o sa ilalim ng harapan ng upuan mo.  Pero kung nakaupo ka sa tapat ng emergency exit, huwag maglagay ng bag sa ilalim ng upuan dun na lang sa overhead compartment. Magpatulong sa attendant kung kinakailangan. Maupo.  Isuot ang seatbelt.  I-turn off na muna ang mga gadgets. Sa ilang saglit lang bago umalis ang eroplano, magpapakita ng video or i-de-demonstrate nila ang safety measures in case of emergencySo makinig mabuti kahit alam na alam mo na ito for the nth time.

Sa mga first timers lalo na sa first time na nakasakay ng eroplano, ang pag-take off ang pinaka-thrilling part.  Siguraduhin na maayos ang pagkakakabit ng seat belt.  Huwag kabahan, i-enjoy lang ang pag-take offTo remind you, ang eroplano ang pinakaligtas na sasakyan kumpara sa iba pang sasakyan.  Sa katunayan 1 in 1000 rides mo sa motorcyle maaari kang maaksidente, pero sa eroplano 1 in 45 million rides pa.  Ibig sabihin kahit sumakay ka sa eroplano araw-araw in 123,000 years, ikaw ay ligtas sa aksidente. So sakay na.

At kung makuha na ng Piloto ang desired altitude, I-inform kayo ng attendant na maaari ng alisin ang seatbelt.  Kung ayaw mong alisin ok lang din naman.  Pwede ka na ding mag-tungo sa toilet or gamitin ang mga gadgets.  Pwede ka na din manood ng mga movies or makinig ng music through entertainment boards. Ito yung individual flat screens sa harapan ng upuan mo where you can watch movies, listen to music, or play games.  Pero kung PAL ang sinakyan, wag kang umasa na meron sila nito.  Magdala ka na lang ng sariling Tablet loaded with music and movies para malibang.  May pinapa-rentahan naman ang PAL na mga iPADs, yung nga lang $50 for the entire flight ang renta. Tsk. Business.

May mga foods and beverages na sini-serve during the flight.  Siguraduhing gising ka kung ise-serve na nila ang mga ito.  I-enjoy ang food.  Kung nag-offer sila ng wine, kumuha din, wag lang damihan.

Minsan makakaranas din ng pag-alog o turbulence.  Wag mabahala, para lang itong bus na dumaan sa lubak na kalsada which is naturally caused by air preassure and winds.  Pero ayos lang yan, safe yan. Umupo lang ulit, and just keep your seat belt fastened and relax.  Matulog.


12. Arrival
At nakarating din sa destination airport let say Terminal 1 - Dubai and so far, you’re good. Pagbaba ng eroplano tumungo na sa arrival area, medyo mahaba-habang lakaran yan.  Kung may-form na kailangan fill-up, then i-fill up.  Pero normally wala naman.  Ihanda ang Passport at Visa.  Pumila sa immigration.  Mag-relax hindi ito katulad ng immigration ng Pinas. Magulat ka dahil minsan nagta-Tagalog ang mga Arabong Immigration Officer.  Mas ngumingiti din sila kumpara sa IO sa atin. Batiin sila ng Hello or Hi, ngumiti. Iabot ang Passport at Visa.  Magtatanong lang din sila ng onti, minsan manghihingi sila ng mobile number, ibigay ito at sagutin ito ng maayos.  Or kung wala kang mobile number sa (etisalat or Du) UAE ibigay mo na lang ang number ng nag-sponsor sa iyo. Tumingin sa eyescanner.  Kunin ulit at Visa at Passport na may stamp ng arrival date.  Umalis at tumungo na sa luggage area.

Maraming conveyor belt na umiikot, kaya tignang maiigi kung saan ang flight number mo.  Hanapin maiigi ang bagahe dahil minsan may kaparehas na itsura ang bag mo. Once na makuha mo na ang baggage mo, proceed to the exit.

Kung OFW ka na, depending on the arrangement with your employer but usually, someone will be sent to pick you up at the airport. Look for someone holding a placard with your name on it.

But kung Non-OFW ka, syempre kamag-anak or kaibigan mo ang magsusundo sa iyo, hanapin mo na lamang sila or maghintay sa kanila.  Wag aalis sa Airport ng hindi sila nakikita, kontakin sila kung kinakailangan.  Kung walang sim card (etisalat or du) at hindi naka-activate ang roaming, makitawag na lang sa mga Pilipinong nakasakay sa eroplano.  Or gamitin ang internet ng airport at i-message sila sa facebook, viber or wechat. May mga payphone din doon, pwede mo din itong gamitin.  Hindi kasi madali ang pagbili ng bagong simcard sa UAE, nangangailangan sila ng Emirates ID which is wala ka pa nun.

Kung ang magsusundo sa iyo ay may sariling sasakyan, mas mainam.  Kung wala naman, pwede kayong mag-bus, metro (train), or taxi.  Pero hindi ko sina-suggest ang Taxi, dahil kadalasan mahaba ang pila dito.  Umakyat na lamang kayo sa Departure Area ng Dubai Terminal 1 at pumasok sa Metro Station, bumili ng NOL Card, normally 25AED yun, may load na 19AED at yung the rest para sa fee ng card. Meron ding iba't ibang klase ng NOL card, may 1 day unlimited ride, Gold Card, etc.  I-suggest yung silver na regular card lang ang bilin mo which is 25 AED nga. Yung NOL Card yan ang ginagamit sa pagsakay ng Metro or Bus sa Dubai.  Loadan mo na lang sya then i-tap sa scanner ng bus.  Kung sa Metro ka sasakay ita-tap mo yan dun sa entrance.  Hindi yan katulad ng sa MRT or LRT ng Pinas na pinapasok ang ang Card sa loob ng reader, yan naman ay pinapatong lang, as in TAP.  Huwag kalimutang mag-Tap out bago lumabas ng metro or bumaba ng bus.

Itabi ang NOL Card, gagamitin mo ulit yan kapag gumagala ka na sa Dubai.

Sa ngayon, pagdating sa tutuluyan, matulog ka muna.  Bukas ka na mag-a-apply.

Day 1.


(Disclaimer: Ang mga nabanggit sa itaas ay "for information dissimenation only". The views and opinions expressed are my personal experiences, views and opinions. The information contained in this entry is for general information purposes only. The information provided does not make representations or warranties of any kind, express or implied, about the completeness, accuracy, reliability, suitability with respect to the information contained on the entry for any purpose. Any reliance you place on such information is therefore strictly at your own risk.)

#OFW
#BagongBayani
#NAIA
#firsttime
#immigration





Prologue: Paano Maging Bagong Bayani sa GCC?

Marami sa atin ang gustong mag-abroad.  Marami sa atin ang naniniwala na maaaring maging sagot ito upang maitaguyod natin ang ating pamilya. Makipagsapalaran.  Pero sa totoo lang, noong una hindi pumasok sa kukote ko ang mangibang bayan.  Sasabihin ko sa iyo, hindi madali ang magtrabaho sa ibang bansa.  Hindi biro ang maging isang OFW.  Mahirap.  Malungkot. Nakakatakot.  Kung half-hearted ka upang maging OFW, wag ka ng umalis.  Kung napipilitan ka lang, wag mo ng ituloy.  Kung hindi ka sanay mag-isa, malungkot, ma-home sick, at mabuhay na parang bilanggo sa bilangguan walang rehas, dyan ka na lamang sa Pilipinas.  Kung hindi mo kayang layuan ang tukso at maging tapat sa iyong pamilya, hindi ka para dito sa ganitong uri ng buhay.

Paano nga ba maging isang OFW o Overseas Filipino Worker? Maraming paraan, una na rito ang paghahanap ng trabaho mula sa POEA. Oo tama, Philippine Overseas Employment Administration. Maaari din naman na makakuha ng trabaho online, gamit ang kapangyarihan ng internet. O di kaya naman ay sponsorship mula sa mga kamag-anak o kaibigan sa ibang bansa.  Pero bago mo subukan ang mga nabanggit ko aba syempre, ang pinaka-unang hakbang na iyong gagawin ay ang pagkuha ng Passport.   Tapos, kailangan mo din ng VISA para sa tutunguhang bansa.  Ang pagkakaroon ng VISA, ay maaaring mula sa iyo (self-funded), company sponsorship, relative sponsorship, through friends, through fiancee, school at marami pa.

Ang isang tipikal na Pilipinong gustong mangibang bayan at maging OFW ay maaaring dumaan sa napakaraming proseso.  OFW, ibig sabihin aalis ka ng bansa hindi para mag-tour, mamasyal at magliwaliw, kundi para magtrabaho. Kagaya ng nabanggit ko sa itaas, kung magagawa mong makahanap ng trabaho mula sa POEA, mas maganda iyon dahil mas magiging mapanatag ka na lehitimo at rehistrado ang iyong mapapasukan. Ngunit sa kadahilanang napakaraming proseso ang kailangan gawin upang maging ganap na isang OFW, mas pinipili ng karamihan na dumaan sa ibang pinto.  Ibig sabihin, magpapanggap na turista at pagdating sa destinasyong bansa ay doon na sisimulang maghanap ng trabaho at maging OFW. Mas pinipili ng karamihan ang ganitong paraan dahil ito ang mas madali.  Isipin mo na lang, kung mag-a-apply ka sa POEA, kakailanganin mo ng napakaraming dokumento, NBI Clearance, Birth Certificate, Employment Certificate, Barangay Clearance, Diploma, TESDA, at marami pang iba.  Wala pa dyan ang mabusising medical examination at PDOS. Isama pa natin ang madugo-dugong pagpili ng trabahong makukuha at paghintay sa pagproseso ng ticket at VISA.  Malas na lang din at minsan illegal recruiter pa ang makukuha. 

Sa mga paliparan sa Pilipinas lalo sa NAIA, hindi natin maitatanggi na marami ang umaalis na Tourist o Visit Visa ang gamit.  At 80% ng mga nasa ganitong Visa partikular na din na ang destinasyon ay GCC countries kabilang ang Dubai ay hindi naman lehitimong mga turista.  Dahil sa simula pa man, ang kanilang pakay ay magtrabaho sa patutunguhang bansa.  Sigurado naman akong alam na alam ito ng pamunuan ng immigration.  Kaya nga nakapagtataka kung bakit nandoon pa sila upang mag-off load ng mga pasahero.  Alam din naman nila na mas pinipili ng iba ang ganitong proseso dahil sa Agency System ng Pinas.  Ibig sabihin hindi ka pwedeng basta-bastang bigyan ng Visa ng employer na makuha mo abroad kung hindi ka dadaan sa Agency habang nasa Pinas ka. Anyway, sabihin na nga lang natin na ginagawa nila ito para maiwasan ang lumalaking bilang ng pang-aabuso sa mga Pinoy, Filipino runaways, sexworkers at TNTs o mga kaso ng Human Trafficking sa ibang bansa kaya pagbiyan na lang din natin sila.  At kung sakali naman na may mga ganitong kaso may Agency silang hahabulin at hindi ang employer abroad na wala silang jurisdiction. Ganito na lang, kung gusto mo talagang umalis sa pamamagitan ng Tourist o Visit Visa, siguraduhin na may kamag-anak/kaibigan ka sa bansang patutunguhan na hindi ka pababayaan.  

At yun na nga, naisipan mo ng iwan pansamatala o pansamantagal ang bansang Pilipinas.  Maaaring gusto mo munang mag-tour, manirahan, o magtrabaho sa ibang bansa.  At sa kasalukuyan ay kaharap mo na ang pinutuan ng NAIA Terminal 1, 2 o 3. Kung first time mo ang pag-byahe sa ibang bansa partikular sa Dubai,  aba matutulungan kita dyan.  Kung gusto mong makalusot ng 100% sa Immigration Officer na Visit o Tourist VISA ang gamit, aba sagot din kita dyan.  Bibigyan din kita ng tips sa paghahanap ng trabaho sa UAE.  Pindot lang po sa mga links sa baba:

1.  NAIA Terminal 101 for First Timers Flying in Dubai:  Lipad na Super Inggo
2.  How to Pass the Immigration and Avoid Getting Offloaded: Lumusot sa mga Lulusutan
3.  Job Hunting Tips and More in UAE:  Trabaho sa Disyerto (link soon...)

(Disclaimer: Ang mga nabanggit sa itaas ay "for information dissimenation only". The views and opinions expressed are my personal experiences, views and opinions. The information contained in this entry is for general information purposes only. The information provided does not make representations or warranties of any kind, express or implied, about the completeness, accuracy, reliability, suitability with respect to the information contained on the entry for any purpose. Any reliance you place on such information is therefore strictly at your own risk.)

#OFW
#BagongBayani
#NAIA
#firsttime
#immigration
Buksan!

Iba pang Kwento!

#itsmorefuninthephilippines #NBAFinals2014 ....langit.lupa.impyerno.... ...Wanted Real Pinoy... 20 Reasons why I like Philippines over UAE 2010 Philippine Election Inital Results 2010 Philippine Election Initial Results [Latest] 3:06pm A Kish to Remember A Message from Mark Zuckerberg to Philippine users of Facebook adik [dahil] sa'yo after 15 years after 45 days after 7 years...0307 becomes 0614 agosto para sa pilipino aheks akalain mo yun ako ako ito ako ito 1 ako ito 2 ako ito 3 alaala ng nakalipas albularyo alibata All Saint's Day All Soul's Day alyssa bernal Alyssa Bernal (part 2) an act of love Andrea Corr's State of Independence ang pagbabalik ang panyo ang tunay na siga Anime ano daw? ano na ano sa palagay mo? apila para sa masa aswan (bilang isa) Aurora Award babae babae ka lalaki ako babae sa jeep babalik ka din BabyG back to work Bago ito Bagong Bayani BagongBayani balanse baliktad ba? baliw batas ng tao bidaman Big Job Billy Crawford bilog o tatsulok blogging tips 101 (for pinoy bloggers) brick buhay mo buhay ko buhay nating lahat Buhay sa Dubai (From Writer-Researcher to Toshiba Promoter) Bukang-Liwayway bungo at buto chess Chip Tsao Coleen Garcia college contest Cory Aquino dies couple Crucifixion dalaw dalawang daan siyamnapu't apat na araw Department of Tourism desisyon destinasyon dos Duality Dupe Tara Lakad Tayo EASY $5 GIVEAWAY Endorsers??? etiquette etong sa'yo...raygun exam day Exit Eye Test? Malabo na ba ang iyong mata? facebook Facebook (Pesbuk) facebook user FAQ's first time mo? firsttime flesh-eating disease Friendship from facebook fun Funny Exam Answers game Game 1 Game 3 Gatorade Gelika Bless gintuang sundang global warming a warning? google payout guro gusto mong mamatay? halimaw hanggang Happy Father's Day happy hatchday Heat vs. Spurs hiatus higante History of Super Gulaman Hoi Hoi HyperPanda Babies and others i love this day i love you ibigay ang hilig ikalawang ginto imahinasyon immigration Inang OFW Indian Init Introducing: Ang Anak ni SuperGulaman Iran isang madugong labanan isang malaking pagbabago isang pagbabalik tanaw isang pasasalamat isang sulyap sa kahapon kasalukuyan at hinaharap It's more fun in the Philippines jeepney juan kalaro kaliwa kanan kalma lang boss kalsadang mabato Kapalaran Ayon sa Galaw ng Kalawakan (Ophiuchus) kape sa tanghali Kapitan Sino? kasinungalingang mapanlinlang katapatan katinuan katinuan...gustong magpakilala katotohanan Kawhi Leonard kisame Kish kulay kuro-kuro sa bayan ni juan laro laro tayo Learning Japanese (for pinoy) lebron james life Ligo na U Lapit na Me lilok (complete) lilok 1 lilok 2 lilok: ang pagpapatuloy [1] lilok: ang pagpapatuloy [2] lilok: ang pagpapatuloy [3] lilok: ang pagwawakas limang minuto...3 miskols...ang umaga ni supergulaman Link Exchange and Other Concerns love lunes mag-enjoy kay enjoy magdasal daw twing umaga sabi ng grasya mahika ng mga kulay Makulay na Paglalaro ng mga Salita malungkot masaya mataba payat Manny "Pacman" Pacquiao Vs Antonio Margarito mapalad ka.. ikaw mapalad silang wala sa katinuan mcarthur mensahe mga hindi dapat gawin sa facebook minsan lang mismo Mmm Sarap modelo musika at ganda naaalala mo pa ba? NAIA NAIA' firsttime NBA All Stars VS Smart Gilas (Philippines) NBA Finals NBA Finals 2014 new design Nonito Donaire Knocks Out Fernando Montiel numero OFW ouch our life Pa-digits Digits Pa Kasi pag-uuri Panahon na Naman [ng Pag-ibig?] Pananabik sa Tag-init Pangasinan pangpasaya Para patay na nabuhay peace be w/ you pelikula Philippine Grand Lotto 6/55 Pilipinas Pilipinas: Sa Pagkakakilanlan Pinoy Version of some Hollywood Movies please help praning Prayer in Mathematics Propesiya at Pilipinas Prophecy Proud to be Pinoy punto ko punto mo Puso ng mga Halimaw Puting Damit real name regalo Reproductive Health Bill REULEAUX TRIANGLE: ROLLING TRIANGLES Rubber Sadhu Sundar Selvaraj salamat salamat kaibigan sampung taon sayang school Selda Uno Dise Otso seryosong usapan showtime Si Mara at Pamela siga o adik silbi simbulo sino ang tamad? Sino si Santa Claus? sintang paaralan Sistema ng Numero Sistema ng Tao SONA 2011 TRAFFIC RE-ROUTING SCHEME and MORE sorpresa streetfight Stretch Marks subic sulat kamay Sumusungaw na Chatbox Super Super G sa PBB? super G turning super busy Super Gulaman sa Bayan ng mga Arabo (Part 1) Super Gulaman sa Bayan ng mga Arabo (Part 2) supernatural tagapagpalaganap ng pag-ibig tamang trip tamang trip (ikalawang pasabog) Tanong Ko Sagot Mo tanong lang tao tao tao saan ka gawa? tatsulok tayo... The 2010 Oscar Winners The BENEFITS of SEX The Five Love Languages the golden rule the reunion The True Story of Manny "Pacman" Pacquiao time for sale Time Travel Times of Your Life Tingi Culture Toshiba Toshiba Champs Toshiba’s Wet and Wild Adventure in Atlantis Trabaho ba ang hanap mo? Twitter UFC Ulam at Kanin uri ng mundo usapang buhay Usapang ChikenJoy usapang itlog at manok usapang kadiri usapang kadiri (Part 2) Vien wala wala akong medyas wala lang wala naman kaming napala walong palakaibigang adik warm-up when SuperG meets BabyG who are your customers? WiFi Won over Antonio Margarito world peace Zamboanga del Sur